درخشش ماهوارههای رقیب استارلینک دردسرساز شد
یافتههای تازه یک پژوهش نشان میدهد که ماهوارههای پروژه لئو متعلق به کمپانی آمازون بیش از آنکه باید نورانی هستند.
پژوهشی تازه نشان میدهد ماهوارههای متعلق به آمازون در مدار پایین زمین که برای ارائه اینترنت ماهوارهای طراحی شدهاند، در عمل بیش از حد مجاز نور خورشید را بازتاب میدهند. مسئلهای که میتواند تهدیدی مستقیم برای پژوهشهای اخترشناسی و کیفیت آسمان شب باشد.
بر اساس نتایج این پژوهش، بر اساس نزدیک به ۱۹۰۰ مشاهده نوری از ماهوارههای پروژه «Leo» آمازون، روشنایی متوسط این ماهوارهها حدود ۶٫۲۸ قدر ظاهری است. عددی که از حد توصیهشده انجمن بینالمللی اخترشناسی (IAU) برای جلوگیری از تداخل علمی فراتر میرود.
برای مقایسه، در یک آسمان کاملاً تاریک، ضعیفترین ستارهای که چشم انسان میتواند ببیند، قدر ظاهری حدود ۶ دارد. این یعنی بخشی از ماهوارههای آمازون نهتنها برای تلسکوپها، بلکه گاهی حتی برای چشم غیرمسلح نیز قابل مشاهدهاند. پژوهشگران میگویند حدود ۹۲ درصد از ماهوارههای بررسیشده، از سقف روشنایی پیشنهادی برای فعالیتهای علمی عبور کردهاند.
پروژه «لئو» چیست؟
پروژه Leo که پیشتر با نام «Kuiper» شناخته میشد، برنامه آمازون برای استقرار بیش از ۳۲۰۰ ماهواره در مدار پایین زمین است. هدف آن، ارائه اینترنت پرسرعت در مقیاس جهانی، بهویژه برای مناطق کمدسترسی است. تاکنون تنها بخشی از این ماهوارهها به مدار فرستاده شدهاند، اما حتی همین تعداد محدود هم نگرانیهایی جدی ایجاد کرده است.
این ماهوارهها در ارتفاعی حدود ۶۳۰ کیلومتر از سطح زمین حرکت میکنند. ارتفاعی که باعث میشود نور خورشید را بهطور مؤثری بازتاب دهند، بهویژه در زمانهای طلوع و غروب خورشید، زمانی که زمین در تاریکی است اما ماهوارهها هنوز نور میگیرند.
تلسکوپهای مدرن، از جمله رصدخانههای بزرگ زمینی، برای ثبت نور بسیار ضعیف اجرام دوردست طراحی شدهاند. عبور یک ماهواره نسبتاً روشن میتواند ردی نورانی در تصاویر ایجاد کند و دادههای علمی را آلوده سازد. این مسئله بهخصوص برای پروژههای نقشهبرداری گسترده آسمان و رصدهای زمانمند مشکلساز است.
دانشمندان هشدار میدهند که با افزایش تعداد ماهوارهها، حذف این ردها در مرحله پردازش دادهها نیز بهمرور دشوارتر و پرهزینهتر خواهد شد.
آمازون اعلام کرده که با جامعه علمی همکاری میکند و در حال آزمایش راهکارهایی مانند پوششهای تیرهتر و تغییر جهتگیری ماهوارهها برای کاهش بازتاب نور است.
این گزارش بار دیگر شکاف میان توسعه سریع فناوریهای فضایی و حفاظت از محیط علمی آسمان شب را برجسته میکند. اینترنت ماهوارهای میتواند جهان را به هم نزدیکتر کند، اما بدون مقررات سختگیرانهتر و طراحیهای مسئولانهتر، ممکن است هزینه آن از دست رفتن بخشی از توان بشر برای نگاه کردن به اعماق کیهان باشد.