نیروی دریایی آمریکا در پی تشدید درگیری‌های نظامی در تنگه هرمز با ایران به‌صورت رسمی نسبت به افزایش تهدیدات سایبری و عملیات نفوذ روانی علیه نیروهای خود هشدار داد.

این هشدار که در قالب یک یادداشت غیرطبقه‌بندی‌شده از سوی جان فیلن، وزیر نیروی دریایی، منتشر شد، نشان‌دهنده ورود جنگ به سطحی پیچیده‌تر از تقابل‌های سنتی و انتقال آن به حوزه شناختی و سایبری است.

بر اساس ادعای مطرح شده در این نامه، بازیگران سایبری هوادار ایران در حال اجرای یک کارزار هدفمند مهندسی اجتماعی هستند که نه‌ تنها پرسنل نظامی بلکه خانواده‌های آن‌ها را نیز هدف قرار می‌دهد. این کارزار عمدتاً از طریق فیشینگ هدفمند (Spear Phishing) و ارتباط‌گیری در شبکه‌های اجتماعی صورت می‌گیرد و هدف آن، اعمال فشار روانی، استخراج اطلاعات حساس و حتی نفوذ به سامانه‌های ارتباطی شخصی نیروهای نظامی آمریکایی عنوان شده است.

نیروی دریایی آمریکا در واکنش به این تهدیدات، مجموعه‌ای از توصیه‌های امنیتی سخت‌گیرانه صادر کرده است. از جمله این موارد می‌توان به محدودسازی فعالیت نیروهای نظامی در شبکه‌های اجتماعی، افزایش سطح حریم خصوصی حساب‌ها، اجتناب از استفاده از اپلیکیشن‌های دوستیابی و حذف اطلاعات هویتی قابل جستجو در موتورهای جست‌وجو مانند گوگل اشاره کرد.

همچنین به نیروها توصیه شده است دسترسی اپلیکیشن‌ها به موقعیت مکانی، دوربین و میکروفون را غیرفعال کرده و از اتصال به شبکه‌های وایفای عمومی خودداری کنند.

نکته قابل توجه در این هشدار، تأکید بر تهدیدات روانی و شناختی جنگ اخیر است؛ جایی که طرفین از طریق تعاملات به‌ظاهر بی‌خطر در فضای مجازی، الگوهای رفتاری، موقعیت جغرافیایی و حتی روابط اجتماعی نیروهای نظامی را استخراج کند. این سطح از هشدار، بیانگر آن است که واشنگتن به شکل جدی نگران برتری نسبی ایران در حوزه جنگ‌های ترکیبی و عملیات شناختی است.

این هشدار در حالی صادر شده که پیش‌تر نیز مواردی از پیام‌های جعلی منتسب به فرماندهی سایبری آمریکا گزارش شده بود؛ پیام‌هایی که با هدف ایجاد سردرگمی و اختلال در زنجیره فرماندهی منتشر شده بودند. همزمان، سیاست‌های پنتاگون نیز در حال حرکت به سمت محدودسازی بیشتر استفاده از ابزارهای شخصی توسط نیروهای نظامی است.

در نهایت، آنچه از این تحولات برمی‌آید، تغییر ماهیت میدان نبرد از عرصه‌های فیزیکی به حوزه‌های نامرئی اما به‌شدت اثرگذار اطلاعاتی و شناختی است؛ وضعیتی که در آن برتری، نه صرفاً با تسلیحات، بلکه با تسلط بر داده، ادراک و رفتار انسانی تعیین می‌شود.