ICTna.ir – ایجاد یک بازار فیبر شکوفا به چیزی بیش از رویکرد «راه بنداز؛ جابنداز» نیاز دارد. این یکی از نکات مهم گزارش جدید اوپن سیگنال است که ۱۸ بازار اروپایی را تجزیه و تحلیل کرده (که البته برخی از داده‌های آن توسط شورای FTTH اروپا ارائه شده)؛ تا تلاشی برای درک این موضوع باشد که چرا برخی از کشورها، اختلاف بیشتری بین پوشش و پذیرش بازار نسبت به سایرین مشاهده می‌کنند.

به گزارش گروه اخبار خارجی آژانس خبری فناوری اطلاعات و ارتباطات (ایستنا)، طبق آمار، شبکه‌های فیبر نوری تا سپتامبر گذشته ۱۹۱ میلیون خانه را در سراسر اتحادیه اروپا به علاوه انگلیس تحت پوشش قرار داده‌اند، اما تعداد اشتراک‌ها فقط ۱۰۵ میلیون نفر بوده که نرخ جذب ۵۴.۹ درصد را نشان می‌دهد. با این حال، این نرخ از کشوری به کشور دیگر بسیار متفاوت است.

برای مثال، فرانسه و اسپانیا که درآنها به ترتیب ۹۳.۵ و ۹۶.۵ درصد از خانوارها به فیبر نوری دسترسی دارند، به ترتیب نرخ پذیرش ۸۳.۶ و ۹۰ درصد را به خود اختصاص داده‌اند.

با این حال، در کشورهای اسکاندیناوی، جایی که پوشش فیبر نوری از ۷۹.۳ درصد در فنلاند که هنوز هم بسیار قابل توجه است تا ۹۲ درصد در نروژ، بعنوان رهبر منطقه‌ای، متغیر است، میزان استفاده بسیار پایین‌تر است. نرخ پذیرش نروژ ۷۰.۸ درصد است، در حالی که این رقم در فنلاند ۶۲.۸ درصد است. در دانمارک، جایی که ۹۰.۶ درصد از خانوارها از فیبر نوری استفاده می‌کنند، میزان استفاده ۵۳.۱ درصد است.

اوپن‌سیگنال میگوید که بازارهای سطح متوسط ​​بزرگ‌تری، از جمله بریتانیا، لهستان، بلغارستان، مجارستان، ترکیه و ایتالیا، حتی گسستگی وسیع‌تری را نشان می‌دهند، به عبارت دیگر، پوشش در این بازارها از ۷۲.۲ تا ۹۰.۲ درصد متغیر است، اما فقط ۲۱.۶ تا ۳۹.۶ درصد را نشان می‌دهد.

اوپن سیگنال می‌گوید به نظر می‌رسد فیبر-کواکسیال هیبریدی که با عبارت “HFC” شناخته میشود؛ وجه مشترک برخی از این عقب‌ماندگان باشد.

آندری پوپوف، تحلیلگر ارشد بخش اروپا در اوپن سیگنال و نویسنده این گزارش در این خصوص میگوید: «در جایی که کابل‌های موجود یا اتصالات مسی ارتقا یافته برای نیازهای روزمره به اندازه کافی خوب هستند، بسیاری از خانوارها دلیل محکمی برای تغییر احساس نمی‌کنند. از این نظر، این صنعت همچنین یک «بازار فراتر از انتظار» ایجاد کرده است که قابلیت‌های چند گیگابیتی فوق‌العاده‌ای را ارائه می‌دهد که فراتر از نیاز فعلی مصرف‌کننده معمولی یا تمایل به پرداخت هزینه اضافی برای آن است. مگر اینکه خانواده‌ای شامل گیمرها یا سایر کاربران پرمصرف داده باشد، برتری فنی فیبر نوری به یک پیشنهاد فروش جذاب نسبت به بسته‌های موجود تبدیل نمی‌شود.»

علاوه بر این، ثبت نام در فیبر نوری لزوماً همیشه به معنای تجربه پهنای باند با کیفیت بالاتر نیست. دلیل این امر این است که برخی از بازارها در پذیرش جدیدترین استانداردهای Wi-Fi و باندهای فرکانس بالاتر سریع‌تر از سایرین عمل کرده‌اند.

پوپوف گفت: «در سراسر منطقه، میانگین کیفیت پایدار پهنای باند از ۶۴.۹ درصد در Wi-Fi 4 روی فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز به ۷۳.۲ درصد در Wi-Fi 6 روی فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز افزایش می‌یابد. نسل‌های جدیدتر پروتکل به وضوح کمک می‌کنند. اما تغییر بزرگتر زمانی اتفاق می‌افتد که کاربران به طیف با ظرفیت بالاتر روی می‌آورند: میانگین کیفیت پایدار در Wi-Fi 5 روی فرکانس ۵ گیگاهرتز به ۸۳.۱ درصد و در Wi-Fi 6 روی فرکانس ۵ گیگاهرتز به ۸۶.۵ درصد می‌رسد. در فرکانس ۶ گیگاهرتز، Wi-Fi 6E به طور متوسط ​​۸۶.۲درصد را در زیرمجموعه‌ای از بازارها که مشاهدات کافی داریم، ارائه می‌دهد. این توضیح می‌دهد که چرا ارتقاء خطوط همیشه به طور کامل به تجربه زندگی بهتر منجر نمی‌شود.»

تحلیل اوپن سیگنال در مورد بازگشت سرمایه شرکت‌های مخابراتی، به‌ویژه برای ارائه‌دهندگان خدمات در بازارهایی مانند بریتانیا، که در آن ساخت بیش از حد فیبر نوری، بازیگران کوچک‌تر را تحت فشار شدید قرار داده است، پیامدهایی دارد.

به نظر می‌رسد شرکت‌های مخابراتی برای بهره‌برداری حداکثری از استقرار FTTH خود، باید قیمت‌ها را کاهش دهند، تلاش هماهنگ‌تری برای حمایت از مزایای منحصر به فرد فیبر انجام دهند و برای اطمینان خاطر، وای‌فای ۷ را نیز به خدمات خود اضافه کنند که البته پرواضح است که گفتنش آسان‌تر از انجام دادنش است.