دو راهی متن باز یا بسته
منبع: دنیای اقتصاد
هر از گاهی، یک شرکت چینی مدل هوش مصنوعی جدیدی منتشر میکند و آمریکاییها را وحشتزده میکند. این همان چیزی است که هفته گذشته زمانی که هوش مصنوعی مونشات چین Kimi K۳ را معرفی کرد، اتفاق افتاد که تعدادی از معیارهای قابلتوجه را شکست. بر اساس بسیاری از حسابها، Kimi K۳ با برخی از مدلهای پیشرو ایالات متحده با کسری از هزینه رقابت میکند.
به گزارش وبگاه بیزینس اینسایدر، این مدل جدید، دور دیگری از وحشت را برانگیخت که چین در رقابت برای به دست گرفتن بازار هوش مصنوعی، در حال نزدیک شدن به آمریکا است. هر چند که اتهاماتی مبنی بر اینکه چینیها مدلهای خود را بر اساس کارهایی که قبلا توسط آنتروپیک، اوپنایآی و گوگل انجام شده است، آموزش میدهند، وجود دارد. این تنش بهطور فزایندهای به یک شکاف استراتژیک مشخص بین دو کشور خلاصه میشود: چینیها مدلهای متنباز یا آزاد را پذیرفتهاند، درحالیکه ایالات متحده عمدتا بسته باقی مانده است.
بحث بر سر مدلهای باز یا بسته
آخر هفته، پس از آنکه یکی از مدیران اجرایی اوپنایآی واکنشی طولانی به Kimi K۳ منتشر کرد، بحثی در ایکس درگرفت. دین بال، مشاور ارشد سابق هوش مصنوعی دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا که به تازگی رئیس بخش استراتژی اوپنایآی شده است، در ایکس نوشت: «من شخصا تعجب میکنم که دولت چین با وجود خطرات بالقوه، همچنان به مدلهایی با این کیفیت اجازه میدهد که متنباز باشند.» او گفت که استراتژی وزن باز منجر به «کمونیسم هوش مصنوعی» کامل خواهد شد و مدلهای باز میتوانند «کاهشدهنده سرعت» باشند زیرا «مانع از سرمایهگذاری هوش مصنوعی میشوند».
با این حال، چیزی که واقعا باعث شروع این گفتوگو شد این بود: او نوشت، «حدس میزنم دولت ترامپ در برههای متوجه خواهد شد که بهترین استراتژی آنها در اینجا ایجاد مقادیر زیادی ریسک نظارتی پیرامون استفاده از مدلهای چینی با وزن آزاد خواهد بود.» بال اظهار کرد که ایجاد ترس، عدم اطمینان و شک – یا «FUD» برای کسانی که در جریان هستند – در فرآیند نظارتی باعث میشود که اکثر شرکتهای آمریکایی از استفاده از مدلهای باز خودداری کنند. او بعدا توضیح داد که این پیشبینی او بوده، نه یک توصیه، و او از متنباز تا زمانی که هوش مصنوعی خیلی خطرناک شود، حمایت میکند، که به گفته او «روز غمانگیزی» خواهد بود.
واکنش سریع و گسترده بود. ایجاد سردرگمی نظارتی در حمایت از آزمایشگاههای هوش مصنوعی آمریکایی بسیار شبیه به «یاریرسانی نظارتی» به نظر میرسد. این زمانی است که سازمانهای دولتی وظیفه تنظیم یک صنعت را بر عهده دارند و اغلب به توصیه خود افراد داخلی صنعت، قوانینی را برای حمایت از آن طراحی میکنند.
آنتروپیک و اوپنایآی اظهار کردهاند که مدلهای آنها برای باز بودن بیش از حد قدرتمند هستند – انجام این کار خطرناک خواهد بود و به هر کسی اجازه میدهد تا ابزارهای خود را برای هر هدفی، با نظارت کم، به کار گیرد. یک سیستم بسته، کنترل کلی بیشتری از جمله بر امنیت، دسترسی و قیمتگذاری را به سازنده میدهد. آزمایشگاهها هشدار دادهاند که مدلهای وزن باز که از چین خارج میشوند، تهدیدی برای امنیت ملی و کسبوکارهای آنها هستند.
دیوید ساکس، سرمایهگذار خطرپذیر که پیش از انتقال به ریاست مشترک شورای مشاوران علم و فناوری رئیسجمهور در ماه مارس، بهعنوان اولین مشاور ارشد هوش مصنوعی و ارزهای دیجیتال ترامپ خدمت میکرد، گفت که «تبدیل عدم قطعیت نظارتی به سلاح» «کاملا غیرقابل قبول» است. او در پاسخ به پست بال در ایکس نوشت: «ما در یک نقطه عطف حیاتی در سیاست هوش مصنوعی قرار داریم. آزمایشگاههای بسته پیشرو، که از قبل از نظر درآمد مدل هوش مصنوعی یک دوقطبی بودهاند، میخواهند دولت، رقابت منبع باز آنها را از بین ببرد.» این «دوقطبی» به اوپنایآی و آنتروپیک اشاره دارد. آنها کارتهای خود را روی میز گذاشتهاند. وقت آن است که بقیه سیلیکون ولی – اکثریت قریب به اتفاق کسانی که هنوز برای رقابت آزاد ارزش قائل هستند – نیز همین کار را انجام دهند.»
چامات پالیهاپیتیا، مجری پادکست «همهچیزِ» ساکس و از سرمایهگذاران خطرپذیر، نیز به همین اندازه صریح بود: او در ایکس نوشت: «آینده متنباز است. ما باید آن را بپذیریم و با آن کنار بیاییم.» سهیل دوشی، مهندس نرمافزار و کارآفرین برجسته، گفت که آزمایشگاههای هوش مصنوعی آمریکا محصولات خود را بر اساس «دادههای بشریت آموزش میدهند و یک سنت هم نمیپردازند.» او در ایکس نوشت: «هرگونه لابیگری یا قانونی که خواستار ممنوعیت مدلهای وزن باز به نام «تقطیر» شود، کاملا مزخرف است. این مبارزهای علیه نوآوری آینده آمریکا است.»