جاش دِرش، مهندس نرم‌افزار، عاشق کامپیوترهای قدیمی است. او ساعت‌های بی‌شماری را در گاراژ خود صرف تعمیر و بازسازی دستگاه‌های قدیمی می‌کند و سعی می‌کند آنها را دوباره به زندگی بازگرداند.
او تخمین می‌زند که بیش از ۲۰۰کامپیوتر و دستگاه قدیمی در خانه‌اش در سیاتل دارد. به گزارش آسوشیتدپرس، دِرش می‌گوید: «دیدن ریشه چیزها همیشه برای من جذاب بوده است. اشکال‌زدایی و تعمیر آنها چالشی سرگرم‌کننده است. می‌توانید کل سیستم را از بالا تا پایین درک کنید.»

دِرش عضوی از جامعه رو به رشد کلکسیونرهای کامپیوترهای قدیمی است که در حال حفظ ماشین‌های کلاسیکی هستند که به آغاز انقلاب دیجیتال کمک کردند. در حالی که سیلیکون‌ولی از آن زمان به شکل‌دهی آینده هوش مصنوعی روی آورده است، این علاقه‌مندان به سخت‌افزار، مصمم به نجات ماشین‌های آتاری،کومودور و آی‌بی‌ام هستند که اجداد لپ‌تاپ‌ها، دستگاه‌های پوشیدنی و تلفن‌های هوشمند امروزی هستند.

در حالی که دیگران این وسایل را زباله می‌بینند، افرادی مانند دِرش آثار باستانی تاریخ کامپیوتر را می‌بینند که شایسته توجه و احترام هستند. آنها از شنیدن بوق‌ها و زنگ‌های دوران کودکی خود و شروع یک بازی کم‌کیفیت «پنگ» یا «مهاجمان فضا» لذت می‌برند.

اریک کلاین، رئیس فدراسیون کامپیوترهای قدیمی که جشنواره‌ای سالانه را در موزه تاریخ کامپیوتر در مانتین ویو در قلب سیلیکون‌ولی برگزار می‌کند، گفت: «اشتیاق به تاریخ کامپیوترها و تمام چیزهای پیرامون آن رو به افزایش است.»

جشنواره‌های کامپیوترهای قدیمی، کلکسیونرها را گرد هم می‌آورد

امسال بیش از ۳۵۰۰ نفر در جشنواره دو روزه کامپیوترهای قدیمی در اوایل ماه اوت شرکت کردند که پنجاهمین سالگرد تأسیس اپل در سال ۱۹۷۶ در کوپرتینوی کالیفرنیا را جشن می‌گرفت. این جشنواره شامل پنلی با حضور استیو وزنیاک و رونالد وین، بنیانگذاران این شرکت بود که خاطرات روزهای اولیه این شرکت به عنوان یک استارت آپ نوپا به رهبری استیو جابز فقیدرا مرور می‌کردند.

از آن زمان تاکنون بیش از دوازده گردهمایی از این دست در شهرهای سراسر آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و اروپا برگزار شده است. کلاین گفت، افزایش علاقه در تقاضای بیشتر برای کامپیوترهای قدیمی در بازارهای آنلاین منعکس شده است. کامپیوترهای کمیاب و نمادین مانند Apple-1 – اولین محصول این شرکت – می‌توانند صدها هزار دلار قیمت داشته باشند.

مجموعه‌داران، سیستم‌های رایانه‌ای را که با زحمت به شرایط کاری اولیه خود بازگردانده‌اند، به نمایش گذاشتند و به شرکت‌کنندگان اجازه دادند تا با کامپیوترهایی که مدت‌ها قبل از اینکه اینترنت،رسانه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی جهان را متحول کنند، ساخته شده‌اند، بازی کنند.

بازسازی «پدربزرگ کامپیوتر مدرن»

دِرش از سیاتل به اینجا آمد تا افتخار مجموعه خود، زیراکس آلتو را به نمایش بگذارد. او سال‌ها صرف بازسازی چیزی کرد که «پدربزرگ کامپیوتر مدرن» نامیده می‌شود، کامپیوتری که در دهه ۱۹۷۰ در مرکز تحقیقاتی پیشگام زیراکس پالو آلتو توسعه داده شد. آلتو یکی از اولین کامپیوترهایی بود که فراتر از متن روی صفحه نمایش حرکت کرد و از ماوس و رابط کاربری گرافیکی – مانند پنجره‌ها، آیکون‌ها و مکان‌نماها – استفاده کرد که به استاندارد صنعت تبدیل شد. این مدل الهام‌بخش جابز و بیل گیتسبرای گنجاندن این فناوری‌ها در محصولات اولیه‌شان بود.

نمایشگاه دِرش شامل یک دستگاه ورک‌استیشن کاملاً کاربردی زیراکس آلتو با مانیتور عمودی جعبه‌ای شکل، کیبورد و ماوس حجیم و همچنین دیسک‌های چرخان به اندازه پیتزا بود که با استانداردهای مدرن، حجم بسیار کمی از داده‌ها را ذخیره می‌کنند.

دِرش گفت: «به اشتراک گذاشتن کارهایی که انجام داده‌ام با مردم لذت‌بخش است. به اشتراک گذاشتن کارهایی که دیگران انجام داده‌اند هم لذت‌بخش است. همچنین، یک بخش انبار وجود دارد که می‌توانم خرت و پرت‌های بیشتری بخرم و با خودم به خانه ببرم، بنابراین این همیشه لذت‌بخش است.»

کلاین، مدیر مهندسی نرم‌افزار سیلیکونولی، یک کلکسیونر مشتاق بود تا اینکه سرگرمی‌اش خانه و زندگی خانوادگی‌اش را تحت الشعاع قرار داد. او تا ۱۵۰ سیستم کامپیوتری – همراه با لوازم جانبی، اسناد و بسته‌بندی – را در کمدها و گاراژ خود چپانده بود.او گفت که مجموعه محبوبش به یک «آلباتروس» تبدیل شده بود و نگران بود که باری بر دوش خانواده‌اش باشد. بنابراین شروع به فروش و بخشیدن دستگاه‌هایش کرد تا اینکه فقط چند مورد دلخواه در خانه برایش باقی ماند.

برگزاری رویدادهای مشابهی برای مجموعه‌داران در سراسر جهان

اکنون کلاین اشتیاق خود به کامپیوترهای قدیمی را به سمت برگزاری جشنواره‌ها، کارگاه‌های تعمیر، جلسات مبادله و سایررویدادها به عنوان رئیس فدراسیون کامپیوترهای قدیمی هدایت می‌کند.

کلاین گفت: «بنابراین، واقعا در مورد تبلیغ آن تاریخ و تبلیغ این سرگرمی نگهداری، جمع‌آوری و لذت بردن از این فناوری قدیمی است.»

سلام اسماعیل از دیدن رشد و بلوغ جامعه کلکسیونرها از زمانیکه اولین جشنواره را در سال ۱۹۹۷ برگزار کرد و حدود ۱۵۰علاقه‌مند را به مکانی در شرق سانفرانسیسکو کشاند، هیجان‌زده است. او به مدت یک دهه این رویدادها را اداره می‌کرد. او بعداً فدراسیون کامپیوتر قدیمی را تأسیس کرد که جشنواره‌هایی را در ایالات متحده و کانادا برگزار می‌کند. او به گروه‌های دیگر کمک کرده است تا جشنواره‌های مشابهی را در آرژانتین، آلمان و سوئیس راه‌اندازی کنند. اسماعیل که زمانی مجموعه عظیمیداشت و در انباری نگهداری می‌کرد، گفت: «جامعه بزرگ شد. افراد بیشتری شروع به خرید کامپیوترهای قدیمی کردند و شروع به جمع‌آوری آنها کردند. سال آینده سی‌امین سالگرد است و من انتظار دارم که این روند ادامه یابد و حتی بزرگتر شود.»