گسترش بی‌رویه‌ی دیتاسنترها و تولید تراشه‌های انویدیا، ردپای کربنی این شرکت را به سطحی نگران‌کننده و معادل آلایندگی صنایع سوخت فسیلی رسانده است.

توسعه‌ی پرشتاب فناوری‌های نوین و ساخت دیتاسنترها غول‌پیکر، شرکت‌های بزرگ فناوری را با چالش‌های اقلیمی گسترده‌ای روبه‌رو کرده است.

انویدیا تحت رهبری جنسن هوانگ به موتور اصلی رونق هوش مصنوعی بدل شد؛ اما هم‌زمان یکی از بزرگ‌ترین بدهکاران زیست‌محیطی حوزه‌ی فناوری هم بود؛ مسئله‌ای که به ساخت کارخانه‌های نیازمند منابع آب و مواد شیمیایی، تخلیه‌ی شبکه‌های برق و انباشت زباله‌های الکترونیکی منجر شد.

آلایندگی زنجیره‌ی تأمین انویدیا در ۶ سال ۷۲۵ درصد بیشتر شد
تحلیل افشاگری‌های عمومی انویدیا که توسط کتان جوشی، تحلیلگر پژوهشی و سازمان‌هایی نظیر صلح سبز و نهاد مقابله با اطلاعات نادرست اقلیمی منتشر شده، نشان می‌دهد آلایندگی زنجیره‌ی تامین این شرکت از سال ۲۰۲۰ میلادی ۷۲۵ درصد افزایش یافته است.

عدد یادشده معادل اضافه‌شدن حدود ۹٫۴ میلیون تن آلودگی و عامل گرمایش سیاره است که با انتشار سالانه نزدیک‌به ۲۵ نیروگاه گازی برابری می‌کند. گازهای گلخانه‌ای زنجیره‌ی تامین در سال مالی ۲۰۲۶ به حدود ۱۰٫۷ میلیون تن دی‌اکسید کربن می‌رسد.

بخش عمده‌ی ردپای زیست‌محیطی انویدیا به مصرف برق تراشه‌ها مربوط می‌شود؛ دسته‌ای از انتشار که در گزارش‌های پایداری انویدیا محاسبه نمی‌شود.

محاسبات جوشی و همکارانش نشان می‌دهد آلودگی ناشی از به‌کارگیری پردازنده‌ها تا سال ۲۰۲۵ به ۲۱ میلیون تن رسیده و انویدیا را از منظر زیست‌محیطی در سطحی برابر با شرکت دولتی زغال‌سنگ روسیه قرار داده است. تأسیسات تحت مالکیت مستقیم انویدیا به دلیل برون‌سپاری فرایند تولید به شرکت‌هایی مانند TSMC تنها ۹٬۸۲۲ تن گاز گلخانه‌ای در سال مالی ۲۰۲۶ تولید کرده‌اند.

تحلیلگران حوزه‌ی محیط زیست از «استعمار فناورانه‌ی انویدیا» در دوران هوانگ می‌گویند
اوکس لی، مدیر کارزار زنجیره‌ی تامین هوش مصنوعی در سازمان صلح سبز شرق آسیا، گفت: «جنسن هوانگ نتوانست مسئولیت‌پذیری اقلیمی را در کانون راهبرد رشد شرکت قرار دهد، جلوی توسعه‌ی لجام‌گسیخته‌ی دیتاسنترها را بگیرد یا از به‌کارگیری تراشه‌های خود در کاربردهای غیراخلاقی مانند جنگ‌افزارهای خودکار جلوگیری کند.»

هوانگ همواره هوش مصنوعی را راهکاری برای مبارزه با تغییرات اقلیمی توصیف می‌کرد و بر این باور بود که تقاضای انرژی، شرکت‌ها را به سمت منابع تجدیدپذیر سوق می‌دهد، هرچند اعتراف کرده بود توسعه‌ی زیرساخت‌های فعلی با درد و رنج زیست‌محیطی و تکیه‌ی کوتاه‌مدت به سوخت‌های فسیلی همراه خواهد بود. فعالان محیط‌زیست تأکید دارند که با کناره‌گیری او، مدیران جانشین باید رویکرد کنونی را تغییر دهند.

کاترین وو، فعال کارزار فناوری‌های بزرگ در صلح سبز بین‌الملل، گفت: «یکی از میراث‌های هوانگ بادکردن حباب سفته‌بازانه‌ی هوش مصنوعی و سرازیر کردن میلیاردها دلار به زیرساخت‌ها بدون توجه به پیامدهای واقعی تحمیل‌شده بر جوامع محلی و اقلیم بود. هوانگ شاید رفته باشد، اما استعمار فناورانه‌ای که انویدیا به آن دامن می‌زند، ادامه دارد.»