وحيد صفايي – روزنامه خراسان : مدير عامل رايتل گفت: "رايتل به دليل تحريمها و ارتباط تصويري هنوز نتوانسته بازار و جايگاه خودش را بين مردم پيدا کند و به اعتقاد من، دولت و حاکميت بايد فرصتي را در اختيار ما قرار دهند تا بتوانيم فرصت از دست رفته را جبران کنيم". به نقل از تسنيم مجيد صدري درباره رويکرد رايتل نسبت به صدور مجوز نسلهاي سوم و چهارم براي ديگر اپراتورها از سال آينده اظهار کرد: "بالاخره اين که به رقباي ما اين پروانه را بدهند در بازار ما هم تاثير دارد ولي چيزي که ما دنبالش هستيم اين است که رايتل به دليل تحريمها و ارتباط تصويري هنوز نتوانسته بازار و جايگاه خودش را بين مردم پيدا کند".
وي افزود: "بنابراين به اعتقاد من، دولت و حاکميت بايد فرصتي را در اختيار ما قرار دهند تا بتوانيم فرصت از دست رفته را جبران کنيم".
اميد به تمديد دوره انحصار رايتل و نسبت دادن شکست اقتصادي رايتل به تحريمها، دو موضوع متضاد است. چه بسا اگر شرکت رايتل به علت تحريمها نتوانسته خدمات نسل سوم را در ايران عمومي کند، ديگر شرکتها نيز با اين تحريم روبهرو هستند. پس واقعا چرا مديران رايتل تا به اين اندازه از پايان يافتن دوره انحصار خدمات 3G نگران هستند؟
زماني که اپراتور سوم يا همان رايتل موفق به کسب پروانه خدمات نسل سوم شد، رقباي زيادي نداشت. در واقع به لطف دولت سابق، پروانه اپراتور سوم به رايتل هديه داده شد و هيچ يک از شرکتهاي توانمندي که در مزايده پروانه خدمات نسل سوم تلفن همراه شرکت کرده بودند، مجاز به دريافت پروانه شناخته نشدند. دولت سابق راه را براي رايتل صاف کرد و اين پروانه را به يکي از شرکتهاي وابسته به وزارت رفاه هديه داد اما در مقابل رايتل چگونه عمل کرد؟
گلايههاي امروز مديران رايتل از برداشته شدن دوره انحصار خدمات 3G به علت تحريمها نيست. شرکت رايتل تا مدتها نتوانست مجوز نصب چند BTS را در تهران کسب کند و ناتواني مديران اين شرکت در انجام يک مذاکره موفق، از تحريمها ريشه نگرفته است.
تا مدتها سيستم مناسبي براي صدور قبوض مکالمات براي مشترکان اين شرکت وجود نداشت، چرا که اين شرکت ساز و کار اداري لازم براي خدماتدهي در سطح يک کشور را در اختيار نداشت. ضعف مديريت در رايتل تا آن جا پيش رفت که اين شرکت نه تنها در فرصت طول و دراز خود براي داير کردن خدمات، از عمل به تعهدات خود باز ماند بلکه ارائه کف خدمات اين شرکت تنها در يک شهر بعد از يک سال تاخير انجام شد. حال امروز اپراتوري که همه چيز خود را از الطاف بيحساب دولت قبلي به دست آورده است، چگونه تقاضا ميکند که باز هم مورد حمايت قرار گيرد؟
بيتوجهي مردم به خدمات نسل سومي رايتل به دليل نامناسب و گران بودن خدمات اين شرکت است. اينترنت همراه اين شرکت در بيشتر نقاط بسياري از کلان شهرهاي ايران با نبود آنتن رو به رو است و در مقايسه با اينترنت سيمي معمول در منازل نيز به مراتب گرانتر است. پس چرا مردم بايد به اين خدمات بها دهند و پول خود را براي چيزي صرف کنند که با يک الگوي اشتباه اقتصادي، نه امروز و نه تا صد سال ديگر، به بازدهي نخواهد رسيد.
الطاف مکرر دولت قبلي در حق رايتل، ظلم در حق مردم ايران بود و باعث شد مردم به خدمات قديمي تلفن همراه بسنده کرده و از خدمات نوين و پيشرفته روز جهان محروم بمانند.
واگذاري پروژههاي کلان مخابراتي به شرکتي کوچک و بيتجربه، نميتوانست نتيجهاي جز شکست که امروز رايتل با آن روبهرو است، داشته باشد و جاي تعجب نيست که هر از گاهي بشنويم که مديران اين شرکت، به دنبال کسب امتيازهاي نامتعارف و غيرقانوني از دولت باشند.