شرکت لگو از یک قطعه جدید هوشمند در نمایشگاه فناوری CES 2026 رونمایی کرده است به این اسباب‌بازی آنالوگ و نمادین، یک مغز دیجیتال جدید می‌دهد.

این قطعه جدید و پر از حسگر بازی هوشمند «Smart Play» قرار است بهار امسال به‌عنوان بخشی از یک مجموعه‌ ویژه‌ جنگ ستارگان (Star Wars) عرضه شود. این به‌روزرسانی، نور و صداهای تعاملی را به تجربه‌ استفاده از لگو اضافه می‌کند.

به نقل از سی‌نت، امروز در نمایشگاه CES در لاس‌وگاس، لگو از پلتفرم جدید بازی هوشمند (Smart Play) خود رونمایی کرده است؛ پلتفرمی که هدفش تبدیل قطعات و فیگورهای پلاستیکی ذاتا آنالوگِ لگو به دنیای جدیدی از بازی تعاملیِ مبتنی بر فناوری است. اما نکته‌ مهم این است که هیچ وابستگی‌ به صفحه‌نمایش ندارد.

پلتفرم بازی هوشمند حول محور یک قطعه ثبت‌اختراع‌شده‌ لگو می‌چرخد که پر از حسگر و فناوری است. این قطعه دقیقا هم‌اندازه‌ یک قطعه استاندارد دو در چهار لگو است، اما می‌تواند به مینی‌فیگورهای هوشمند (Smart Minifigures) و تگ‌های هوشمند (Smart Tags) سازگار وصل شود و در لحظه با آن‌ها تعامل داشته باشد. با ترکیب این قطعات، کودکان و حتی بزرگ‌ترها می‌توانند هنگام بازی، صداها و افکت‌های نوری متناسب با موقعیت ایجاد کنند.

لگو می‌گوید این پلتفرم که در داخل شرکت و توسط تیم Creative Play Lab و با همکاری Cambridge Consultants از شرکت Capgemini توسعه داده شده، بیش از ۲۰ نوآوری ثبت‌اختراع‌شده‌ بی‌سابقه در جهان در فناوری خود دارد. به گفته‌ جولیا گلدین، مدیر ارشد محصول و بازاریابی گروه لگو، این پروژه در واقع از هفت یا هشت سال پیش با گفتگوهای داخلی شروع شده است.

قلب این سیستم، تراشه‌ سفارشیِ لگوی هوشمند است که از یک برجستگی (stud) استاندارد لگو هم کوچک‌تر است. در داخل این آجر هشت‌برجستگی، مجموعه‌ای از چراغ‌های ال‌ای‌دی، شتاب‌سنج‌ها، حسگرهای نور و صدا و حتی یک بلندگوی بسیار کوچک جا داده شده است.

گفته می‌شود باتری داخلی حتی پس از سال‌ها بی استفاده ماندن هم کار خواهد کرد و برای اینکه نیازی به اتصال کابل به آجر پس از ساخته‌شدن در یک سازه‌ محبوب نباشد، لگو شارژ بی‌سیم را هم اضافه کرده است. حتی یک پد شارژ می‌تواند چند لگو هوشمند را هم‌زمان شارژ کند.

تراشه‌ مغز آن بسیار مهم است. یک تراشه سفارشی ۴.۱ میلی‌متری از نوع ASIC با سیگنال ترکیبی که یک «موتور بازی» اختصاصی را اجرا می‌کند و حرکت، جهت‌گیری و میدان‌های مغناطیسی را تفسیر می‌کند. یک مجموعه سیم‌پیچ مسی امکان شناسایی تگ‌ها را فراهم می‌کند و یک «سیستم موقعیت‌یابی» اختصاصی با استفاده از همین سیم‌پیچ‌ها، فاصله، جهت و زاویه‌ بین چند لگوی هوشمند را تشخیص می‌دهد.

علاوه بر این، لگو ادعا می‌کند استفاده از چند قطعه هوشمند یک «شبکه‌ خودسازمان‌ده» ایجاد می‌کند که نه به راه‌اندازی نیاز دارد، نه به اپلیکیشن، نه به هاب مرکزی و نه به کنترلر خارجی و در نتیجه هیچ صفحه‌نمایشی هم در کار نیست. یک پروتکل مبتنی بر بلوتوث به نام «BrickNet» داده‌ها را بین قطعات هوشمند به اشتراک می‌گذارد.

صداها توسط یک سینتی‌سایزر آنالوگ بسیار کوچک تولید می‌شوند که صدا را به‌صورت درلحظه ایجاد می‌کند و در نتیجه بار حافظه را به حداقل می‌رساند و از طریق بلندگوی کوچک داخل قطعه پخش می‌شود؛ بلندگویی که از فضای خالی داخل خود قطعه برای تقویت صدا استفاده می‌کند. در نتیجه، افکت‌های صوتی ظاهرا فوری هستند و می‌توانند بازی را با صدای زنده تقویت کنند. لگو تاکید می‌کند که هیچ صدای از پیش ضبط‌شده‌ای به‌عنوان میان‌بُر استفاده نشده است.

درست مثل مینی‌فیگورهای هوشمند، تگ‌های کاشی‌شکل دو در دو بدون برجستگی، بسته به اینکه کجا قرار بگیرند یا چطور با آن‌ها بازی شود، صداها، نورها یا رفتارهای خاصی را فعال می‌کنند. آن‌ها از طریق اتصال مغناطیسی میدان نزدیک با سایر اجزا ارتباط برقرار می‌کنند. هر کاشی یک شناسه‌ دیجیتال منحصربه‌فرد دارد که توسط مغز مرکزی خوانده می‌شود و مینی‌فیگورها که از بیرون کاملا شبیه فیگورهای معمولی هستند، شناسه‌ دیجیتال خود را روی یک تراشه‌ داخلی حمل می‌کنند.

تام دونالدسون، معاون ارشد و رئیس Creative Play Lab در گروه لگو، می‌گوید مسیر ساده‌کردن استفاده از قطعه لگو هوشمند در واقع بسیار سخت بوده است: ما نمی‌خواستیم یک کلید روشن/خاموش کنار آن باشد، یا حتی یک دکمه‌ ریست. حتی جایی هم برای فرو کردن سوزن پیدا نمی‌کنید. همین کار به‌تنهایی یک چالش فوق‌العاده است. اینکه مطمئن شویم سیستم به شکلی خراب نشود که مشکل‌ساز شود.

او اضافه می‌کند: در نهایت، ایده این بود که استفاده از آن باید به سادگی نسخه‌ اصلی باشد و سادگی سخت است و سادگیِ فوق‌العاده واقعا فوق‌العاده سخت است.

البته، وارد کردن فناوری به اسباب‌بازی‌های معروف آنالوگِ کودکان، به‌ویژه در عصر مدل‌های زبانی بزرگ (LLM)، پیش از این به موقعیت‌های نگران‌کننده‌ای منجر شده است. اما سیستم لگو به اینترنت وصل نیست و شرکت می‌گوید رمزنگاری پیشرفته و کنترل‌های حریم خصوصی مطابق با استانداردهای بالای ایمنی لگو به کار گرفته شده تا جلوی هکرها گرفته شود.

کاترینا هِلجاکا، پژوهشگر حوزه‌ بازی و یادگیری در دانشگاه تورکو فنلاند و عضو انجمن بین‌المللی پژوهش اسباب‌بازی، موافق است که هرچند فناوری لگو احتمالا تا حد ممکن امن خواهد بود، اما هنوز جای نگرانی وجود دارد. با این حال، هِلجاکا معتقد است سیستم بازی هوشمند (Smart Play) می‌تواند به لگو کمک کند تا با انتقادهایی که در سال‌های اخیر بابت تمرکز بیش از حد روی بازار بزرگسالان و ساخت ست‌های نمایشی گرفته، مقابله کند. عناصر تعاملی و واکنش‌پذیر این قطعه جدید باید نه‌تنها باعث شود یک ست بارها و بارها مورد بازی قرار گیرد، بلکه بازی چندنسلی خانوادگی را هم تشویق کند.

او می‌گوید: لگو وارد بازاری شده که بزرگسالان چیزهای تزئینی می‌سازند و می‌گذارند روی قفسه و تمام. اما من فکر می‌کنم چنین محصولی می‌تواند به‌عنوان یک وسیله‌ بازی بین‌نسلی موفق باشد. والدین و بچه‌ها را کنار هم می‌آورد تا با هم چیزی را کشف کنند. این شاید راهی باشد برای وصل کردن فناوری به یک اسباب‌بازی سنتی مثل لگو و دوباره خانواده‌ها را به بازی کردن با هم برگرداند.

برای جولیا گلدین، همین توانایی در تشویق به تعامل بلندمدت با ست‌ها از همان ابتدا یکی از اهداف اصلی پروژه بوده است. او می‌گوید: این یکی از نیازهایی بود که می‌خواستیم به آن پاسخ بدهیم، چون بچه‌ها این‌طور بازی می‌کنند. آن‌ها به اسباب‌بازی‌هایشان برمی‌گردند. ما نمی‌خواستیم یکی از آن محصولات تعاملی را بسازیم که مثل یک دستگاه پخش موسیقی از پیش ضبط‌شده باشد و سه حالت بیشتر نداشته باشد و تمام. این سیستم کاملا قابل گسترش است. این همان جادویی است که می‌خواهیم خلق کنیم.