لپ‌تاپ‌های ویندوزی مبتنی‌بر کوالکام با وجود پیشرفت‌های سخت‌افزاری، هنوز از مزیت کلیدی اپل بی‌بهره‌اند؛ تصمیمی که ریشه در مدل کسب‌وکار دارد.
اگرچه معماری رم یکپارچه‌ی اپل از دید برخی کاربران ایدئال نیست، اما مزایای فنی غیرقابل‌انکاری دارد. طراحی on-package باعث می‌شود حافظه با سرعت بسیار بالا و تأخیر نزدیک به صفر در کنار پردازنده فعالیت کند. بااین حال، پرسش اصلی این است که اگر کوالکام نیز از برتری این رویکرد اطلاع دارد، چرا فقط در مدل اسنپدراگون X2 الیت اکستریم از آن استفاده کرده است؟ پاسخ را باید در نقش کوالکام به‌عنوان واسطه»میان خود و سازندگان لپ‌تاپ جست‌وجو کرد؛ جایگاهی که شرکت را وادار به تصمیم‌هایی می‌کند که لزوماً همیشه به نفع مصرف‌کننده نیستند.

بحثی در ردیت آغاز شده است که به احتمال استفاده‌ی کوالکام از معماری رم یکپارچه مشابه اپل می‌پردازد. ازنظر فنی چنین تغییری کاملاً امکان‌پذیر است، اما از دید اقتصادی چالش‌های بزرگی به‌همراه دارد. کوالکام باید تراشه‌هایی مانند اسنپدراگون X2 الیت اکستریم و اسنپدراگون X2 الیت را به شرکای سخت‌افزاری خود بفروشد و همین موضوع باعث می‌شود پیاده‌سازی گسترده‌ی رم یکپارچه چندان منطقی به‌نظر نرسد. برخی کاربران نیز معتقدند امید بستن به چنین تغییری امید خوش‌بینانه بدون پشتوانه‌ی تجاری است.

تا زمانی‌که کوالکام تصمیم نگیرد مانند اپل مستقیماً وارد تولید لپ‌تاپ شود، نقش واسطه‌ای آن منجر به سازش‌هایی از این دست خواهد شد. یکپارچه‌سازی رم با تراشه هزینه‌ی تولید را به‌طور محسوسی افزایش می‌دهد، درحالی‌که سازندگان لپ‌تاپ ترجیح می‌دهند حافظه‌ی DRAM را از شرکت‌هایی مانند سامسونگ یا SK hynix تهیه کنند تا حاشیه‌ی سود بیشتری داشته باشند. علاوه‌بر این، رم یکپارچه گرمای بیشتری تولید می‌کند و به سیستم خنک‌کننده‌ی پیشرفته‌تری نیاز دارد که هزینه‌ی نهایی را افزایش می‌دهد.

درحال حاضر، فقط اسنپدراگون X2 الیت اکستریم از رم on-package بهره می‌برد و آن هم به‌صورت پیش‌فرض با ۴۸ گیگابایت رم عرضه می‌شود؛ ظرفیتی به‌احتمال زیاد آن را به گزینه‌ای انحصاری برای لپ‌تاپ‌های رده‌بالا با قیمت‌های بسیار بالا تبدیل می‌کند. اگر کوالکام بخواهد این معماری را به‌صورت فراگیر پیاده‌سازی کند، ناچار است برای هر سازنده SKUهای متعددی با ظرفیت‌های مختلف حافظه تولید کند و این تصمیم پرهزینه خطر فروش‌نرفتن بخشی از این مدل‌ها را نیز به‌دنبال دارد.

در این میان، استاندارد LPCAMM2 می‌تواند جایگزینی مناسب برای رم‌های LPDDR5X یکپارچه باشد و سرعت و تأخیر بهتری ارائه دهد، بدون آنکه امکان ارتقای حافظه از کاربر گرفته شود. بااین حال، زمان پذیرش گسترده این استاندارد هنوز مشخص نیست. در نتیجه تا زمانی‌که کوالکام نقش واسطه را حفظ کند، احتمالاً خبری از همان حس روان و سریع مک‌های اپل سیلیکون در لپ‌تاپ‌های ویندوزی نخواهد بود؛ مگر اینکه روزی لپ‌تاپ‌های اختصاصی با برند اسنپدراگون وارد میدان شوند.