دانکی کونگ از آن دست بازی‌های خاطره‌انگیزی بود که گیمرهای نسل قدیمی احتمالا به خوبی به یادش دارند.
در میان بازی‌های خاطره‌انگیز کنسول گیم‌بوی، کمتر اثری به اندازه‌ی Donkey Kong توانست گیمرها را غافلگیر کند. بسیاری از گیمرها در سال ۱۹۹۴ تصور می‌کردند با نسخه‌ای ساده از بازی آرکید کلاسیک دانکی کونگ روبه‌رو هستند؛ چون مراحل ابتدایی دقیقاً همان چهار مرحله‌ی مشهور نسخه‌ی ۱۹۸۱ را بازسازی می‌کرد؛ اما پس از شکست‌دادن دانکی کونگ، تازه ماجراجویی اصلی آغاز می‌شد.

نینتندو در این بازی بیش از ۱۰۰ مرحله‌ی جدید را در ۹ دنیای مختلف قرار داده بود؛ موضوعی که دانکی کونگ را به یکی از بزرگ‌ترین و کامل‌ترین بازی‌های گیم‌بوی تبدیل کرد. گیمرها در نقش ماریو می‌بایست با حل معماهای محیطی، پیداکردن کلیدها و استفاده از توانایی‌های حرکتی متنوع، راه خود را به سوی نجات پائولین باز می‌کردند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های بازی، اضافه‌شدن حرکات آکروباتیک جدید برای ماریو بود؛ از جمله پشتک و پرش بلند که بعدها الهام‌بخش برخی مکانیک‌های مجموعه‌ی ماریو شدند. همین موضوع باعث شد بازی، ترکیبی جذاب از پلتفرمر و پازل باشد؛ سبکی که در آن زمان کمتر دیده می‌شد.

دانکی کونگ با تحسین گسترده‌ی منتقدان روبه‌رو شد و بسیاری از نشریات گیمینگ آن را یکی از بهترین بازی‌های گیم‌بوی نامیدند. امروزه این اثر در فهرست بهترین بازی‌های دستی تاریخ نینتندو جایگاه ویژه‌ای دارد.

شاید گرافیک سیاه‌وسفید گیم‌بوی در مقایسه با بازی‌های امروزی بسیار ساده به‌نظر برسد، اما دانکی کونگ نمونه‌ای از دورانی بود که خلاقیت در طراحی مراحل و گیم‌پلی، مهم‌تر از قدرت سخت‌افزار محسوب می‌شد؛ اثری که هنوز هم برای بسیاری از گیمرها یادآور عصر طلایی بازی‌های دستی است.