تفاهم‌نامه همکاری علمی، پژوهشی، آموزشی، فناورانه و اجرایی پژوهشگاه فضایی ایران و پژوهشگاه نیرو با هدف توسعه خدمات فضاپایه، بهره‌گیری از داده‌های مکانی و سنجش از دور و ارتقای بهره‌وری و تاب‌آوری زیرساخت‌های صنعت آب، برق و انرژی به امضا رسید.

به گزارش مرکز روابط‌عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات؛ این تفاهم‌نامه با حضور نادر مکاری یامچی، سرپرست پژوهشگاه فضایی ایران و امیر دودابی‌نژاد، سرپرست پژوهشگاه نیرو، به امضا رسید و زمینه همکاری مشترک دو مجموعه در حوزه‌های علمی، پژوهشی، آموزشی، فناورانه و اجرایی را فراهم می‌کند.

توسعه کاربردهای فضاپایه در صنعت آب و برق
سرپرست پژوهشگاه فضایی ایران با اشاره به ظرفیت‌های این پژوهشگاه در حوزه فناوری‌های فضایی، سنجش از دور و داده‌های مکانی، آمادگی این مجموعه را برای پاسخ‌گویی به نیازهای وزارت نیرو اعلام کرد و گفت: هم‌افزایی میان دو پژوهشگاه می‌تواند به توسعه پایدار زیرساخت‌های انرژی، بهینه‌سازی مصرف، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و افزایش تاب‌آوری زیرساخت‌های کشور منجر شود.
نادر مکاری یامچی، بهره‌گیری از خدمات فضاپایه در صنعت برق و انرژی را فرصتی برای توسعه همکاری‌های مشترک دانست و بر استفاده از ظرفیت‌های علمی و فناورانه پژوهشگاه فضایی ایران در این زمینه تأکید کرد.

سرپرست پژوهشگاه نیرو نیز بر ضرورت معرفی توانمندی‌های پژوهشگاه فضایی ایران به مجموعه‌های فعال در صنعت آب و برق وزارت نیرو تأکید کرد و پیشنهاد داد نخستین اقدام مشترک، برگزاری رویدادی با حضور مدیران ارشد وزارت نیرو برای معرفی کاربردهای فناوری‌های توسعه‌یافته در پژوهشگاه فضایی، به‌ویژه در حوزه اطلاعات فضایی، اطلاعات مکانی و سنجش از دور، باشد.
امیر دودابی‌نژاد افزود: پس از معرفی ظرفیت‌ها، مسائل و نیازهای صنعت آب و برق صورت‌بندی شده و در نشست‌های کارشناسی، زمینه‌های همکاری مشترک بررسی و برای اجرای آنها برنامه‌ریزی شود. همچنین معرفی تفصیلی فعالیت‌ها و تجهیزات پژوهشگاه فضایی ایران می‌تواند زمینه همکاری‌های عملیاتی میان دو مجموعه را فراهم کند.

همکاری در ۲۵ محور تخصصی
این تفاهم‌نامه با هدف بهره‌گیری از فناوری‌های فضایی، سنجش از دور، داده‌های مکانی و خدمات فضاپایه در صنعت برق، آب و انرژی، توسعه سامانه‌های هوشمند پایش و تصمیم‌یار، ارتقای بهره‌وری و تاب‌آوری زیرساخت‌های انرژی و ایجاد هم‌افزایی میان ظرفیت‌های علمی، پژوهشی و اجرایی دو طرف تنظیم شده است.
بر اساس این سند، همکاری مشترک در ۲۵ محور تخصصی از جمله سنجش از دور، GIS و داده‌های مکانی، مکان‌یابی و ارزیابی فنی مناطق مستعد احداث نیروگاه‌های تجدیدپذیر، پایش نیروگاه‌ها، خطوط انتقال و توزیع برق و تأسیسات صنعت برق با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و پایش مخاطرات طبیعی و محیطی مؤثر بر زیرساخت‌های انرژی دنبال خواهد شد.
تولید و توسعه باتری‌ها و ذخیره‌سازهای لیتیوم‌یون و وانادیومی، پایش و پیش‌بینی متغیرهای جوی و محیطی مؤثر بر تولید، انتقال، توزیع و مصرف انرژی، توسعه سامانه‌های هوشمند پایش و تصمیم‌یار و خدمات مکان‌مبنا، بهره‌گیری از اینترنت اشیا، حسگرهای هوشمند و ارتباطات ماهواره‌ای در مدیریت زیرساخت‌های انرژی نیز از دیگر محورهای این همکاری است.

همچنین تأمین انرژی پایدار و تاب‌آور برای ایستگاه‌های زمینی و تجهیزات فضایی، پایش زیست‌محیطی، تهیه اطلس‌های انرژی و بانک‌های اطلاعات مکانی، پردازش و تحلیل تصاویر ماهواره‌ای و تولید محصولات اطلاعاتی، توسعه فناوری‌های ذخیره‌سازی انرژی مورد نیاز ماهواره‌ها و زیرساخت‌های فضایی و ارتقای تاب‌آوری انرژی مراکز و زیرساخت‌های فضایی در شرایط اضطراری در این تفاهم‌نامه پیش‌بینی شده است.
آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی، برگزاری رویدادهای علمی، مشارکت در طرح‌های ملی و بین‌المللی، ارائه خدمات آزمایشگاهی مشترک و توسعه سیستم‌های پیل سوختی برای سامانه‌های مخابراتی نیز از دیگر زمینه‌های همکاری دو پژوهشگاه خواهد بود.

تشکیل کارگروه مشترک برای پیگیری همکاری‌ها
اجرای مفاد تفاهم‌نامه از طریق کارگروه مشترکی متشکل از نمایندگان و کارشناسان دو طرف انجام می‌شود. این کارگروه موظف است حداقل هر سه ماه یک‌بار تشکیل جلسه دهد و گزارش پیشرفت همکاری‌ها را ارائه کند. همچنین سالانه حداقل یک نشست مشترک میان مدیران ارشد دو پژوهشگاه برای بررسی نتایج همکاری‌ها برگزار خواهد شد.
بر اساس این تفاهم‌نامه، مالکیت معنوی دستاوردها، محصولات و دانش فنی حاصل از همکاری مشترک متعلق به طرفین خواهد بود و جزئیات آن در قراردادهای جداگانه تعیین می‌شود. امضای این تفاهم‌نامه تعهد مالی خاصی برای طرفین ایجاد نمی‌کند و هزینه‌های اجرای طرح‌های مشترک در چارچوب قراردادهای جداگانه مورد بررسی و توافق قرار خواهد گرفت.
ناظر تفاهم‌نامه در پژوهشگاه نیرو، پژوهشکده انرژی و محیط زیست و در پژوهشگاه فضایی ایران، معاونت طراحی و تضمین مأموریت تعیین شده است. این تفاهم‌نامه از تاریخ ۱۵ مهر ۱۴۰۵ لازم‌الاجرا شده است.