اسپیسایکس کوالکام را برای دستیابی به حداکثر بازده از حداقل طیف فرکانسی انتخاب کرد
ICTna.ir – چشمانداز ایلان ماسک برای یک شبکه تلفن همراه زمینی که آن را متعلق به خود بداند، روز به روز بیشتر مورد توجه قرار میگیرد، اما چند مورد مهم هنوز مشخص نیست.
به گزارش گروه اخبار خارجی آژانس خبری فناوری اطلاعات و ارتباطات (ایستنا)، در یک تحول بزرگ، کوالکام اعلام کرد که به عنوان تأمینکننده اصلی RAN یا همان شبکه دسترسی رادیویی “زمینی” برای شبکه سراسری 5G اسپیسایکس انتخاب شده است. طبق این توافق، این سازنده تراشه آمریکایی که در درجه اول به خاطر پردازندهها و مودمهای گوشیهای هوشمند خود شناخته میشود، رادیو و واحدهای توزیعشده Dragonwing خود را که به ترتیب با نامهای QRU100 و QDU100 در این خبر به آن اشاره شده؛ در اختیار اسپیسایکس قرار خواهد داد.
این تجهیزات روی دهها هزار دکل مخابراتی در سراسر آمریکا نصب خواهد شد هنوز برای تعیین تعداد دقیق خیلی زود است، اما رقمی که در حال انجام است تقریباً ۸۰ هزار دکل است. این شبکه زمینی در نهایت به طور یکپارچه با شبکه ماهوارهای مدار پایین زمین (LEO) استارلینک کار خواهد کرد و پوشش جغرافیایی گستردهای را فراهم میکند.
این اعلامیه تا حدودی به برخی از سوالات دشواری که از زمان طرح اولیه اسپیس ایکس برای رقابت با AT&T، T-Mobile و ورایزون مطرح شده بود، پاسخ میدهد.
کمبود آشکار طیف فرکانسی اسپیسایکس در مقایسه با سه شرکت بزرگ دیگر، کاملاً مشهود است. طیف فرکانسی ۶۵ مگ ۲ گیگاهرتزی که از اکواستار خریداری شده، در کنار طیف فرکانسی ۱۴ مگ ۸۰۰ مگاهرتزی که ماه گذشته از گرین منیجمنت دریافت کرده، کمی کمتر از ۸۰ مگاهرتز برای استفاده در اختیار این شرکت قرار میدهد.
پایگاه داده طیف فرکانسی PolicyTracker نشان میدهد که T-Mobile آمریکا به ۳۷۵ مگاهرتز فرکانس مجهز است، در حالی که AT&T و ورایزون با موجودی ۳۱۴ مگاهرتز و ۲۷۹ مگاهرتز همچنان با اختلاف زیادی از SpaceX پیشی گرفتهاند.
کوالکام معتقد است که این تجهیزات میتواند تا حدودی این کمبود را برطرف کند. رادیوی MIMO عظیم QRU100 آن شامل ۶۴ فرستنده و ۶۴ گیرنده (64T64R) است که پوشش، ظرفیت و – از همه مهمتر برای اسپیسایکس – راندمان طیفی را بهبود میبخشد.
این ممکن است به اسپیسایکس کمک کند تا به برخی از منتقدان در مورد طیف فرکانسی پاسخ دهد؛ با این حال، انتخاب کوالکام به جای یک وندور بزرگتر و جاافتادهتر RAN مانند اریکسون، نوکیا یا حتی سامسونگ، سوالات جدیدی را مطرح میکند.
در حالی که راهکارهای RAN کوالکام در جاهای دیگر، به ویژه در ویتنام، جایی که ویتل آنها را در شبکه 5G مبتنی بر RAN باز خود به کار میگیرد، مستقر شدهاند، این قرارداد اسپیس ایکس بسیار بزرگتر است.
احتمالاً برای تأمین تقاضای اسپیسایکس برای دهها هزار واحد رادیویی و توزیعشده، به افزایش قابل توجه تولید نیاز خواهد بود، آن هم در زمانی که زنجیرههای تأمین به دلیل کمبود حافظه محدود شدهاند و قیمتهای بالاتر نفت، خطر افزایش بیشتر هزینهها را به همراه دارد.
اوایل امسال ، وقتی اریکسون نتایج سهماهه اول خود را منتشر کرد، بوریه اکهولم، مدیرعامل وقت، به سرمایهگذاران اطمینان داد که «سرمایهگذاریهای چندساله شرکتش در ایجاد یک زنجیره تأمین انعطافپذیر و متنوع» آن را قادر ساخته است تا «در بحبوحه عدم قطعیتهای ژئوپلیتیکی و اقتصاد کلان، به طور مداوم به مشتریان خدمات ارائه دهد».
محدودیتهای حافظه، موضوعی بود که در جلسه ارائه نتایج مالی سهماهه چهارم کوالکام در روز چهارشنبه بارها مطرح شد و اگرچه این شرکت بدون شک استراتژیهایی مشابه اریکسون برای مقابله با این مشکل دارد، اما این قرارداد با اسپیسایکس فشار زیادی را بر دوش آنها میگذارد.
در همین حال، استقرار یک شبکه تلفن همراه سراسری، میلیاردها دلار هزینه سرمایهای را به بزرگترین منبع درآمد اسپیس ایکس اضافه خواهد کرد.
این بخش سه بخش پرخرج دارد: فضا (بخش پرتاب موشک)؛ اتصال (استارلینک)؛ و SI (فعالیتهای هوش مصنوعی آن).
در سهماهه سوم، اسپیس با درآمد ۱.۸ میلیارد دلار و با مجموع ۱.۶ میلیارد دلار هزینه سرمایه، ضرر عملیاتی ۷ میلیون دلاری را تجربه کرد. SI با گردش مالی ۷.۶ میلیارد دلار به سود عملیاتی ۴۳۱ میلیون دلار رسید، اما هزینه سرمایه از ۱۵.۸ میلیارد دلار به ۱۶.۴ میلیارد دلار افزایش یافت.
سپس نوبت به شرکت Connectivity میرسد که درآمد عملیاتی ۲.۴ میلیارد دلار از درآمد ۵.۲ میلیارد دلار را گزارش کرده است، در حالی که هزینههای سرمایهای آن ۱.۵ میلیارد دلار بوده است.
این رقم هزینه سرمایهای در مقایسه با هزینه یک شرکت مخابراتی سراسری در ایالات متحده، ناچیز است. AT&T با هزینهای بالغ بر ۱۴ میلیارد دلار، شبکه خود را با تجهیزات سازگار با Open RAN از شرکت اریکسون ارتقا میدهد. همچنین هزینههای هنگفتی را صرف فیبر نوری میکند، به این معنی که انتظار میرود تنها در سال جاری، هزینه سرمایهای آن چیزی بین ۲۲ تا ۲۳ میلیارد دلار باشد.
تی-موبایل به اندازه AT&T روی فیبر نوری فشار نمیآورد و شبکه ماکرو 5G آن در سراسر کشور در دسترس است. با این وجود، پیشبینی میشود که هزینه سرمایهای آن برای سال 2026 حدود 10 میلیارد دلار باشد.
آنها میتوانند این هزینه را بین دهها میلیون مشتری تقسیم کنند، کاری که اسپیسایکس هنوز نمیتواند انجام دهد.
خیلی راحت میتوان به ماسک اشاره کرد و گفت که او از پس هزینههایش برمیآید، اما قضیه به این سادگی نیست. ثروت او به ارزش شرکتهای تحت کنترلش وابسته است و ارزش آنها به پتانسیل درآمدزاییشان، که منوط به این است که سرمایهگذاران ماسک را به نوعی آیندهنگر بدانند و هر ادعایی که در مورد رباتها در هر خانه، مراکز داده در فضا و مستعمرات در مریخ میکند را بپذیرند. بنابراین بله، او فعلاً از پس هزینههایش برمیآید.
