سيد مصطفي صابري – روزنامه خراسان: در اين روزوها که فناوري به اوج خود رسيده بد نيست يک خاطره بازي با عکس و عکاسي در ايام گذشته داشته باشيم. روزهايي که دوربين هاي آنالوگ را برمي داشتيم، همه فک و فاميل را خبر مي کرديم و مي رفتيم توي حياط کنار حوض يا باغچه، دست مبارک را مي گذاشتيم زير چانه و يک، دو، سه: چيک! آن موقع هنوز از دوربين ديجيتال خبري نبود و بايد يک فيلم ۲۴ يا ۳۶ تايي مي انداخيتم داخل دوربين، گذاشتن و برداشتن فيلم از توي دوربين هم کلي قلق داشت چون يک اشتباه کوچک باعث مي شد فيلم بسوزد. بيشتر عکاسي ها فيلم را تحويل مي گرفتند و عکس ها را چند روز بعد تحويل مي دادند اما معدود عکاسي هايي هم بودند که روي در و ديوار مغازه تبليغ مي کردند چاپ عکس در ۱۷ دقيقه، اما در اصل منظورشان چند تا ۱۷ دقيقه بود. به هر حال همان روز عکس داغ و داغ به دست شما رسيد. معمولا اگر فيلم ۳۶ تايي چاپ مي کرديد يک آلبوم هديه مي گرفتيد و اگر فيلم ۲۴ تايي تحويل عکاسي مي داديد، صاحب يک قاب عکس مي شديد. آن موقع بيشتر ما دوست داشتيم فيلم را بعد از چاپ بگيريم و با رد کردن يک حلقه، از آن يک جاسوئيچي بسازيم. پسر بچه ها معمولا دوست داشتند در عکس انگشتان دستشان را پشت سر رفقا بگذارند. دختر کوچولوها هم موقع عکس گرفتن به جاي گفتن چيز و… خيلي صاف و مودب مي ايستادند و لب ها را هم غنچه مي کردند تادر عکس آراسته بيفتند. بعدها در اواخر دهه ۷۰ و ابتداي دهه ۸۰ کم کم دوربين ديجيتال آمد و سر و کله گوشي هاي تلفن همراه دوربين دار هم در سال هاي ۸۳ و ۸۴ پيدا شد که تصاويرشان با توجه به کيفيت پايين فقط شبيه عکس بود.
اما گوشي هاي تلفن همراه؛ اواخر دهه ۷۰ در اولين دوره اي که شرکت مخابرات براي تلفن همراه ثبت نام کرد، به همراه سيم کارت گوشي هم مي داد و ما که نوجواني بيش نبوديم فکر مي کرديم همه ماجرا به قابليت گوشي برمي گردد و با پديده اي به نام سيم کارت آشنا نبوديم.
گوشي هاي اوليه بيشتر آلکاتل بود و مجهز به آنتني شبيه گوش پاک کن، که براي نبردهاي گلادياتوري هم مناسب بود. گوشي هاي ساژم هم با نام صا ايران عرضه مي شد. اما از اوايل دهه ۸۰، گوشي هايي جمع و جور و بدون آنتن به بازار آمد.سرآمد همه آن ها نوکيا ۱۱۰۰ بود که در برابر زلزله، سقوط از ارتفاع ۴۰۰ متري، رد شدن تريلي و افتادن در انواع چاه ها مقاوم بود. هر چند اين گوشي، گوش پاک کن نداشت اما چراغ قوه اي داشت خاطره انگيز! گوشي محبوب ديگر اوايل دهه ۸۰، ۶۶۰۰ بود که جزو اولين گوشي هايي محسوب مي شد که دوربين و بلوتوث را همزمان داشت. سوني اريکسون K750 هم تاشو بود و وقتي باز مي شد چيزي شبيه آينه بغل تريلي ۱۸ چرخ بود. W700 سوني اريکسون سبک و شيک بود و MP3 هم پخش مي کرد.
