کاترین رازنیاک، ۲۷ ساله، در سال ۲۰۲۲ به‌عنوان استخدام‌کننده در لینکدین به سانفرانسیسکو آمد و سالانه ۷۰،۰۰۰ دلار درآمد داشت. حقوق سالانه او زمانی که به شرکت نرم‌افزاری ریپلینگ پیوست تا رهبری تیمی از مدیران حساب را بر عهده بگیرد، به ۱۸۰،۰۰۰ دلار افزایش یافت. شریک زندگی او، آدام وودبری، ۳۹ ساله، در سال ۲۰۲۱ به این شهر نقل مکان کرد و به عنوان مهندس نرم‌افزار ۱۸۵،۰۰۰ دلار درآمد دارد. این روزها، حتی آن حقوق‌های شش رقمی هم دیگر در سانفرانسیسکو کافی نیستند. به نوشته روزنامه نیویورک‌تایمز، وقتی کاترین رازنیاک و وودبری بهار امسال سعی کردند یک آپارتمان یک خوابه با اجاره ماهانه کمتر از ۵۰۰۰ دلار پیدا کنند، از انتخاب منصرف شدند.

آنها در طول سه ماه حدود ۳۰ ملک را بررسی کردند، اما همه آنها بیش از حد گران و بسیار مورد تقاضا بودند. در یکی از آگهی‌ها با قیمت ۵۲۰۰ دلار در ماه، متوجه شدند که ۳۰ نفر ظرف یک ساعت پس از بازدید عمومی، نام خود را به فرم ثبت‌نام اضافه کرده‌اند. آنها به جست‌وجو پایان دادند. اما حتی اگر جایی پیدا کرده بودند، یک سوال همچنان باقی بود: آیا شهری که در آن خرید مواد غذایی و خوردن شام با دوستان به منبع نگرانی مالی تبدیل شده بود، جایی بود که بتوانند آینده‌ای برای خود بسازند؟ رازنیاک می‌گوید: «من کاملا احساس ناامیدی نمی‌کنم، اما فکر نمی‌کنم بتوانم در سانفرانسیسکو بمانم.» وودبری می‌افزاید: «در مقطعی، یک گذار آهسته رخ داد که هر دوی ما متوجه شدیم که این اصلا منطقی نیست.» رازنیاک و وودبری با هیچ معیار متعارفی در مضیقه نیستند. اما از آنجا که موجی از ثروت هوش مصنوعی قرار است سانفرانسیسکو را درنوردد، حتی کارگران جوان فناوری که به دنبال رویای سیلیکون‌ولی به این شهر آمده‌اند، می‌گویند که آینده‌ای مقرون‌به‌صرفه به‌طور فزاینده‌ای دور از دسترس به نظر می‌رسد.

دلیلش این است که همزمان با آماده شدن شرکت‌های هوش مصنوعی اوپن‌ای‌آی و آنتروپیک – که هر دو دفتر مرکزی‌شان در سانفرانسیسکو است و ارزشی نزدیک به ۱ تریلیون دلار دارند – برای عرضه اولیه سهام آماده می‌شوند، یک گروه نخبه در حوزه هوش مصنوعی ظهور کرده است که می‌تواند از سایر کارکنان فناوری پیشی بگیرد. طبق تحلیلی از ساکرا، یک شرکت تحقیقات بازار خصوصی، این دو شرکت، به همراه شرکت تازه تاسیس اسپیس‌ایکس متعلق به ایلان ماسک، می‌توانند بیش از ۲۰‌میلیاردر جدید را در بین کارمندان فعلی و سابق خود ایجاد کنند.

وودبری می‌گوید: «کمی احساس می‌کنم دیگر به اندازه کافی خوب نیستم که اینجا زندگی کنم چون در یک شرکت هوش مصنوعی کار نمی‌کنم.» این در حالی است که طبق داده‌های اداره سرشماری، حقوق او تقریبا او را در بین ۲۰ درصد بالای خانوارهای آمریکایی قرار می‌دهد. وودبری اخیرا به کارنلیان بی، در دریاچه تاهو، کالیفرنیا نقل مکان کرده است که ارزان‌تر است. رازنیاک در آپارتمانی در محله‌هایت-اشبری سانفرانسیسکو زندگی می‌کند که با دو هم‌خانه‌اش به اشتراک گذاشته شده و ماهی ۱۶۵۰ دلار برای آن پرداخت می‌کند.

سانفرانسیسکو مدت‌هاست که با مشکل مقرون‌به‌صرفه بودن زندگی دست و پنجه نرم می‌کند، اما این مشکل با جذب سیل عظیمی از متخصصان هوش مصنوعی توسط اوپن‌ای‌آی، آنتروپیک و سایر استارت‌آپ‌ها، ابعاد بزرگ‌تری به خود گرفته است. طبق آخرین داده‌های شاخص هزینه زندگی توسط شورای تحقیقات اجتماعی و اقتصادی، هزینه کلی زندگی در این شهر ۶۵.۶ درصد بالاتر از میانگین ملی است. طبق گزارش دفتر آمار کار، میانگین حقوق سالانه در سانفرانسیسکو سال گذشته ۱۹۶،۳۶۵ دلار بود که نسبت به ۱۵۳،۳۵۹ دلار در سال ۲۰۲۰ افزایش یافته است. تد ایگان، اقتصاددان ارشد شهر سانفرانسیسکو، گفت افراد پردرآمد همیشه در حال سبک سنگین کردن این بوده‌اند که آیا بده‌بستان‌های شهر را بپذیرند یا به جایی با حیاط و گاراژ بروند. او گفت نکته جدید، مقیاس است. وقتی اوبر در سال ۲۰۱۹ سهامش را عمومی کرد، ارزش آن حدود ۸۲‌میلیارد دلار بود. آقای ایگان گفت: «تخمین زده می‌شود که اوپن‌ای‌آی و آنتروپیک بیش از ۱۰ برابر این مقدار را داشته باشند.»