بازار گجت‌های پوشیدنی با ورود مدل‌های اقتصادی حلقه‌های هوشمند شاهد تحولی بزرگ در پایش شبانه‌روزی سلامت کاربران است.

بازار حلقه‌های هوشمند که پیش‌تر در انحصار محصولات گران‌قیمت چند صد دلاری قرار داشت، با ورود تولیدکنندگان ساعت‌های کلاسیک و مدل‌های اقتصادی به مرحله‌ی تجاری‌سازی گسترده رسیده است.

برند بریتانیایی Sekonda با معرفی یک حلقه‌ی هوشمند ۷۹٫۹۹ پوندی (حدود ۱۱۰ دلار)، امکاناتی نظیر سنجش ضربان قلب، پایش خواب، دمای پوست، گام‌شمار و بررسی چرخه‌ی قاعدگی را بدون نیاز به اشتراک ماهانه در اختیار کاربران قرار داد. مقاومت در برابر آب تا عمق ۵۰ متر و شارژدهی هفت‌روزه از دیگر مشخصات فنی این ابزار به شمار می‌رود.

فناوری به‌کاررفته در حلقه‌های پایش سلامت طی یک دهه‌ی اخیر از مرحله‌ی آزمایشی فراتر رفته است. سال ۲۰۱۵ حلقه‌ی نسل اول Oura مسیر تجاری‌سازی را آغاز کرد و در سال ۲۰۲۴ سامسونگ با معرفی گلکسی رینگ به قیمت ۳۹۹٫۹۹ دلار، توجه مصرف‌کنندگان عمومی را به این دسته از کالاها جلب کرد.

حالا مدل Ring 4 با قیمت پایه‌ی ۳۴۹ دلار و حق اشتراک ماهانه‌ی ۵٫۹۹ دلار و گلکسی رینگ با قیمت ۶۹۹ دلار استرالیا عرضه می‌شوند و نمونه‌های ارزان‌قیمت‌تر سهم بزرگی از فروشگاه‌های برخط را تصاحب کرده‌اند.

پایش خواب به‌عنوان اصلی‌ترین کاربرد حلقه‌های هوشمند شناخته می‌شود؛ چون وزن ناچیز چند گرمی آن‌ها در مقایسه با ساعت‌های مچی راحتی بیشتری برای استفاده‌ی شبانه دارد. انگشت انسان به دلیل شبکه‌ی غنی عروق نزدیک به سطح پوست، مکانی ایدئال برای حسگرهای فتوپلتیسموگرافی محسوب می‌شود.

حلقه نسبت‌به ساعت‌های هوشمند هنگام خواب راحتی بیشتری دارد

یک تحقیق در سال ۲۰۲۶ با بررسی ۲۸ مطالعه روی ابزارهای انگشتی، دقت ۸۷ درصدی در تفکیک خواب از بیداری را نشان داد، هرچند دقت تفکیک مراحل مختلف خواب شامل خواب سبک ۶۵ درصد، خواب عمیق ۸۱ درصد و مرحله‌ی خواب REM حدود ۷۴ درصد برآورد شده است.

چالش اصلی در مدل‌های ارزان‌قیمت، مساله‌ی حریم خصوصی و پردازش ابری داده‌های زیستی است. سیاست‌های حفظ حریم خصوصی نشان می‌دهد که داده‌های سلامت این دستگا‌ه‌ها حین همگام‌سازی به سرورهای ابری خارجی منتقل می‌شود. پروژه‌های متن‌باز نظیر OpenRing و OpenCircuit ثابت کرده‌اند که دریافت داده‌های خام از حسگرهای سخت‌افزاری و پردازش مستقیم محلی روی گوشی هوشمند بدون وابستگی به اینترنت کاملا امکان‌پذیر است؛ اما بیشتر شرکت‌ها پردازش ابری را برای توسعه‌ی اکوسیستم خود برمی‌گزینند.