رقابت جدی شرکت مخابرات ایران با یازده شرکت PAP برای ارایه سرویس ADSL در شرایطی که انحصار سیم مسی را در اختیار دارد، به چالش جدی فعالیت شرکت‌های ندا تبدیل شده است.

به گزارش عصر ارتباط، این چالش‌ها با پیگیری‌های وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات دولت یازدهم برای بهره‌برداری همه اپراتورهای فعال در بازار از زیرساخت ارتباطات سیم مسی جدی‌تر شده و موانع بیشتری بر سر راه شرکت‌ها برای ارایه سرویس ایجاد شده است. شرکت مخابرات از یک‌سو در بازار اینترنت پرسرعت رقیب شرکت‌های ندا (PAP) است و از طرف دیگر به‌واسطه دریافت هزینه‌های پهنای باند اینترنت، انتقال و اجاره کابل مسی، بخش عمده‌ای از درآمد این شرکت‌ها را به دست می‌آورد.

 ترجیح انحصار دولتی به انحصار خصوصی

شرکت مخابرات ایران از سال 89 خرید تدریجی سه میلیون پورت اینترنت پرسرعت را آغاز کرد و بعد از خصوصی‌شدن مخابرات به‌طور گسترده‌تر و عملی‌تری وارد این بازار شد.

با حضور شرکت مخابرات ایران در این بازار به‌طور عملی از سال 90 واگذاری امکانات در تهران و برخی از استان‌ها متوقف و موجب شد فعالان این بازار انحصار دولتی را به انحصار خصوصی مخابرات ترجیح بدهند.

70 درصد درآمدهای بازار ADSL متعلق به مخابرات است

در وضعیت فعلی بازار اینترنت پرسرعت در ایران، شرکت‌های PAP مجبورند حدود 40 درصد از درآمد خود را برای تامین امکاناتی مانند فضا، برق، آبونمان و انتقال به شرکت مخابرات ایران پرداخت کنند. به این ترتیب، شرکت مخابرات ایران که خود نیز عرضه‌کننده خدمات اینترنت پرسرعت در بازار است، از یک‌سو در 40 درصد از درآمد شرکت‌های رقیب خود شریک است و از سوی دیگر می‌تواند در بازار رقابت از 40 درصد هزینه‌های خود چشم‌پوشی کند و به این ترتیب 80 درصد از رقیب خود از نظر ریالی جلوتر است.

با در ‌نظر گرفتن این محاسبات که در نتیجه بازار انحصاری مخابرات برای برخورداری از سیم مسی است، سهم بازار 11 شرکت PAP از نظر تعداد 50 درصد با سهم ریالی 30 درصد و سهم بازار شرکت مخابرات ایران 50 درصد با سهم ریالی 70 درصد است، اما در همین حال شرکت مخابرات ایران در بازار انحصاری برخورداری از سیم مسی در این مدت چالش‌های زیادی را پیش روی این شرکت‌ها قرار داده است که در این گزارش به برخی از آنها اشاره شده است.

 واگذاری فضای پسیو و اکتیو

شرکت‌های PAP برای ارایه سرویس نیاز به نصب بخشی از تجهیزات خود در سالن MDF مراکز مخابراتی دارند که یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی آنها کمبود فضای پسیو در مراکز مخابراتی است.

جدیت این چالش به‌حدی است که برخی از این شرکت‌ها به خرید دوباره تجهیزات شامل ترمینال‌های فشرده روی آورده‌اند که بتوانند با میلیون‌ها تومان صرف هزینه مجدد، به چند صد مشتری بیشتر سرویس ارایه دهند.

کمبود فضای پسیو در مراکز شهری چون استان تهران، تنها گریبان‌گیر شرکت‌های PAP است؛ چراکه شرکت مخابرات در بیشتر مراکز مخابراتی کشور نسبت به نصب تجهیزات برای پورت اینترنت پرسرعت اقدام کرده است.

این شرکت‌ها به‌دلیل کمبود فضا تنها در برخی از مراکز مخابراتی کشور تجهیزات خود را نصب کرده‌اند و برخی از آنها با سرمایه‌گذاری‌های بسیار، ساختمان‌هایی را در نزدیکی مراکز مخابراتی خریداری کرده‌اند و با خرید کابل از مخابرات، امکان ارایه سرویس را به مشتریان فراهم آورده‌اند. قفل بودن ظرفیت پسیو طی چند سال گذشته در شهر تهران یکی دیگر از چالش‌های پیش روی توسعه اینترنت پرسرعت است. ارایه ‌نکردن فضای پسیو در بسیاری از مراکز شهرستان‌ها، اجبار شرکت‌ها به فشرده‌سازی و انجام هزینه‌های چند باره، زمان‌بر بودن و پایبند نبودن به انجام امور در زمان مشخص نزدیک به دو سال در تهران و توسعه هجومی مخابرات به موازات آن، ارایه‌نکردن فضای اکتیو و نیز کابل اختصاصی و دستور به MDF کردن مراکز برای تصاحب و اشغال فضاهای موجود از جمله موارد پردردسر محسوب می‌شوند.

فقدان شفافیت مالی

فقدان شفافیت مالی و انجام اقدامات غیرقانونی شرکت مخابرات ایران از دیگر چالش‌های پیش روی شرکت‌های PAP است که بر اساس آن بخشنامه و آیین‌نامه‌های رگولاتوری رعایت نمی‌شود.

افزایش غیرقانونی قیمت خدمات و مجبور کردن شرکت‌های ندا برای پرداخت و قرار دادن رگولاتوری در مقابل عمل انجام‌شده همچون افزایش هزینه‌های فضا، افزایش هزینه‌های برق و نگهداری کابل اختصاصی با تغییر تعاریف کابل رابط به کابل اختصاصی، همچنین ارایه‌نکردن صورت‌حساب شفاف و فشار به شرکت‌ها برای وصول تعرفه‌های غیرقانونی از طریق توسل به قطع سرویس‌ها، لغو مجوزهای تردد، طبقه‌بندی شرکت‌ها در فهرست بدهکاران، ممانعت از ارایه خدمات جاری و توسعه از دیگر اقدامات غیرقانونی این شرکت به‌شمار می‌رود که توسعه ADSL را با چالش مواجه کرده است.

 رقابت ناسالم مخابرات

رقابت و همکاری ناسالم در بیشتر استان‌ها از دیگر محل‌های اختلاف میان مخابرات و PAPها در ارایه سرویس DSL است به‌طوریکه براساس آن نه‌تنها سهم بازار شرکت مخابرات به‌عنوان انحصارگر بازار و مسایل ناشی از آن رعایت نمی‌شود، بلکه با شرکت‌ها در شرایط نابرابر برای استفاده از امکانات مخابراتی رقابت می‌شود و مشتریان مجبور به استفاده از سرویس مخابرات در مواقعی که سرویس فیبر نوری یا PCM است، می‌شوند.

تخلیه مشترکان شرکت‌های ندا و انتقال به کافوهای نوری و انتقال یک‌باره ده‌ها هزار مشتری چندساله شرکت‌های ندا به سبد مشتریان شرکت مخابرات استانی از موارد غیررقابتی این شرکت است که در ماه‌های اخیر شکل جدی‌تری به خود گرفته است.

بدگویی درباره شرکت‌های PAP به مشتریان و گمراه کردن مشتریان از طریق ارایه اطلاعات اشتباه نیز از دیگر مواردی است که در بازار علیه فعالیت این دسته از شرکت‌ها مشاهده شده است.

 کمبود پهنای باند بین مراکز

کمبود ظرفیت پهنای باند بین مراکز در استان‌ها و گاه توقف راه‌اندازی سرویس برای چند سال، ارایه‌نکردن SLA برای سرویس پهنای باند بین مراکز، زمان‌بر بودن واگذاری این امکانات و نداشتن تعهد به انجام در زمان مشخص، مخالفت با اقدام شرکت‌‌های PAP برای جایگزینی با وجود نبود امکانات، فروش اجباری اینترنت با اینترانت (درهم‌فروشی)، فقدان همکاری و توقف فعالیت شرکت‌های ندا در مواقعی که از سرویس‌های شرکت زیرساخت استفاده می‌شود و قیمت‌شکنی یا دامپینگ برخلاف مصوبات سازمان تنظیم مقررات با هدف حذف شرکت‌های ندا نیز به‌وفور در این بازار ضدرقابتی مشاهده می‌شود.