مشخص نیست قطعی اینترنت تا کی ادامه دارد.

قطعی سراسری اینترنت در ایران از مرز ۱۹۴ ساعت گذشته است. این یعنی ساکنان تهران و دیگر شهرهایی که این روزها زیر سایه سنگین جنگ زندگی می‌کنند، ۷۰۰ هزار ثانیه دلهره را تجربه کرده‌اند. دلهره‌ای که از نبود اطلاعات و همچنین بی‌خبری از عزیزان نشات می‌گیرد.

این روزها در تهران، هر ۶۰ دقیقه فقط یک ساعت عادی نیست. وقتی قطعی اینترنت از ۲۴ به ۲۵، از ۱۰۰ به ۱۰۱ و از ۱۹۰ به ۱۹۱ ساعت می‌رسد یعنی انباشتی تصاعدی از دل‌نگرانی. هر ساعتی که به این عدد اضافه می‌شود، وزن تمام ساعت‌های قبلی را هم روی دوش خود می‌کشد و فشار را مضاعف می‌کند.

در این میان، بازار سیاه فیلترشکن نیز به شکلی بی‌رحمانه‌ای داغ شده است. در حالی که تا چند روز پیش برای هر گیگابایت اشتراک، ۵۰۰ هزار تومان طلب می‌شد، حالا نرخ‌ها به ۱.۵ تا ۲ میلیون تومان رسیده است؛ ارقامی نجومی که پرداخت آن از توان اکثر خانواده‌ها خارج است و تازه هیچ تضمینی هم برای پایداری همین ارتباط نیم‌بند وجود ندارد.

هیچکس نمی‌داند این قطعی اینترنت قرار است چقدر کش بیاید. در جنگ 12 روزه پیشین، پس از حدود چهار روز قطع کامل اینترنت، شاهد اتصال اینترنت ثابت بودیم اما تا الان چنین اتفاقی نیفتاده است. اظهار نظر رسمی چندانی هم درباره ادامه وضعیت موجود وجود ندارد. وزارت ارتباطات روزه سکوت گرفته و حتی به پیگیری‌ها در این باره هم پاسخ نمی‌دهد. وزیر امور خارجه هم در گفتگو با ان‌بی‌سی نیوز محدودیت دسترسی را بابت حفاظت از مردم و تاسیسات اعلام کرده و گفته «ما در میانه یک جنگ هستیم و حق داریم محدودیت‌هایی اعمال کنیم.»

بله جان و امنیت مهم هستند، اما حفظ سلامت روان هم اهمیت دارد. کلافگی و فرسودگی روانی ناشی از این انزوای دیجیتال در کنار صدای هر بمب و انفجار، آسیب‌زننده شده است. ۲۰۰ ساعت قطعی اینترنت که به آن نزدیک می‌شویم را صرفا یک آمار جدید در داشبوردهای نت‌بلاکس، کلادفلر و… نبینیم. این عدد، روایتگر روح و روان جامعه‌ای است که در بی‌خبری، ثانیه به ثانیه در حال تحلیل رفتن است.