عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس: قطع اینترنت نمیتواند راهحل دائمی باشد
نماینده مجلس هشدار داد که موضوعاتی مثل اینترنت باید به شکلی مدیریت شوند که شکافهای اجتماعی را افزایش ندهند.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت محدودسازی گسترده اینترنت نمیتواند راهحل دائمی باشد و باید میان ملاحظات امنیتی و نیازهای ارتباطی و اقتصادی مردم توازن برقرار شود.
احمد بخشایش اردستانی در گفتوگو با خبرآنلاین با اشاره به وعدههای انتخاباتی رئیسجمهور برای کاهش محدودیتهای اینترنتی و تسهیل دسترسی مردم به اینترنت، گفت دولت از ابتدا رویکرد مشخصی در این حوزه داشته است.
او با اشاره به محدودیتهای اینترنتی اعمالشده در دوره جنگ و شرایط خاص امنیتی، توضیح داد:
در دوره جنگ و شرایط خاص امنیتی، تصمیم گرفته شد که برخی محدودیتها بر فضای مجازی، از جمله برخی پیامرسانها و دسترسی به اینترنت، اعمال شود؛ زیرا این نگرانی وجود داشت که بخشی از بسترهای ارتباطی در جهت آسیب زدن به امنیت کشور مورد استفاده قرار گیرد. اما پس از پایان درگیریها، این سؤال مطرح شد که آیا این محدودیتها توانستهاند به اهداف مورد نظر دست پیدا کنند یا خیر.
بخشایش اردستانی در ادامه گفت با وجود اعمال محدودیتها، برخی عملیاتها و اقدامات علیه فرماندهان و مسئولان کشور رخ داده و همین موضوع باعث شده درباره میزان اثربخشی این سیاستها بحثهایی شکل بگیرد.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس با تأکید بر نقش اینترنت در زندگی روزمره مردم گفت: «امروز اینترنت به یکی از نیازهای اصلی جامعه، بهویژه نسل جوان، تبدیل شده است.»
او همچنین تأکید کرد حذف یا محدودسازی گسترده اینترنت نمیتواند راهحل دائمی باشد و سیاستگذاری در حوزه فضای مجازی باید به شکلی انجام شود که هم ملاحظات امنیتی کشور رعایت شود و هم نیازهای ارتباطی، اقتصادی و اجتماعی مردم مورد توجه قرار گیرد.
بخشایش اردستانی در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع استیضاح وزیر ارتباطات اشاره کرد و گفت وزیر ارتباطات در چارچوب سیاستهای دولت، دستورات رئیسجمهور و مصوبات مراجع قانونی عمل میکند. به گفته او، وقتی برخی افراد از استیضاح وزیر سخن میگویند، این پرسش مطرح میشود که مبنای اصلی این انتقادها چیست و دقیقاً به کدام بخش از عملکرد وزیر ارتباطات اعتراض دارند.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس در پایان هشدار داد نباید جامعه را دائماً وارد فضای دوقطبی کرد و موضوعاتی مانند اینترنت، برجام و سایر مسائل سیاسی و اجتماعی نباید به شکلی مدیریت شوند که شکافهای اجتماعی را افزایش دهند.