ICTna.ir – دولت بریتانیا نگران است که شهروندانش از نوع نادرستی از رسانه‌ها استفاده می‌کنند و می‌خواهد در این مورد کاری انجام دهد. در ۲۳ ژوئن، دولت بریتانیا سندی با عنوان «مراقب این فضا باشید: یک جهت‌گیری استراتژیک جدید برای رسانه‌های بریتانیا – روزنامه سبز و مشاوره عمومی» منتشر کرد . در مقدمه، ایان موری، وزیر صنایع خلاق، رسانه و هنر بریتانیا، از مزایای «اخبار قابل اعتماد، منوط به استانداردهای دقیق ویرایشی» تمجید کرد و از تغییر معاصر به سمت «انفجار محتوای به ظاهر نامحدود، که عمدتاً از طریق اینترنت قابل دسترسی است» ابراز تاسف کرد.

به گزارش گروه اخبار خارجی آژانس خبری فناوری اطلاعات و ارتباطات (ایستنا)، ظاهراً موری آرزوی روزهایی را دارد که ما دور بی‌سیم جمع می‌شدیم و نفس‌زنان منتظر آخرین اعلامیه‌ی تأیید شده بودیم که با لهجه‌ی اطمینان‌بخش و غلیظی بیان می‌شد. دولت بریتانیا درگیر اثر اتمیزه‌کننده‌ی اینترنت است، به‌خصوص که روش‌های سنتی دروازه‌بانی اطلاعات و کنترل گفتمان عمومی را دور می‌زند. این ابتکار عمل نشان دهنده‌ی تلاش دیگری برای بازگرداندن غول اینترنت به بطری است.

از این رو، موری مجموعه‌ای از مداخلات دولتی از بالا به پایین را پیشنهاد کرد که: ایجاد یک محیط اطلاعاتی سالم که در آن اخبار قابل اعتماد به راحتی قابل دسترسی باشند. اطمینان حاصل کنیم که مخاطبان می‌توانند همچنان از دسترسی جهانی به محتوای تلویزیونی معتبر و با کیفیت بالا بهره‌مند شوند و از جامعه دیجیتال مدرن ما به طور گسترده‌تری بهره‌مند شوند و از ارائه دهندگان خدمات عمومی رسانه‌ای ما که در قلب اکوسیستم صنعت تلویزیون داخلی ما قرار دارند و رشد و سرمایه‌گذاری داخلی را هدایت می‌کنند، حمایت کنید!

بدیهی است که مفاهیم مبهم و ذهنی زیادی در این فهرست آرزوها وجود دارد که تعریف آنها توسط دولت و احتمالاً آفکام، سگ سانسور آن، تعیین می‌شود. اگر آن را با هر آرمان جامعه‌شناختی که می‌خواهید، بپوشانید، باز هم به سطح دیگری از تلاش برای کنترل اینترنت توسط دولت بریتانیا منجر می‌شود.

دیوید ویلدون، مدیر ارشد امور دولتی و سیاست عمومی یوتیوب اروپا، در ماه آوریل با پیش‌بینی این موضوع و نقشه‌های حیله‌گرانه‌ی مشابه از سوی اتحادیه اروپا نوشت: « قوانین برجسته‌سازی که در اتحادیه اروپا و بریتانیا مورد بحث قرار می‌گیرند، با مجبور کردن یوتیوب به اولویت دادن به کانال‌های منتخب دولت نسبت به تولیدکنندگان مستقل، اقتصاد دیجیتال را مختل می‌کنند. این قوانین می‌تواند یوتیوب را مجبور کند تا به گروه کوچکی از سازمان‌هایی که توسط دولت انتخاب شده‌اند، امتیاز ویژه‌ای بدهد. برای تولیدکنندگان محتوا و شرکت‌های رسانه‌ای که انتخاب نشده‌اند، این خطر واقعی است. با قرار دادن اجباری این کانال‌ها در صف اول، بقیه افراد، صرف نظر از آنچه بینندگان واقعاً می‌خواهند ببینند، به عقب رانده می‌شوند. این امر، افزایش مخاطب و امرار معاش را برای تولیدکنندگان محتوا دشوارتر می‌کند. اگر دولت‌ها شروع به انتخاب برندگان کنند، تولیدکنندگان مستقل بازنده خواهند شد. ما معتقدیم که بینندگان باید تصمیم بگیرند.»

دوره مشاوره عمومی در پایان ماه اوت به پایان رسید، اما سفارت بریتانیا در آمریکا، در اقدامی که احتمالاً یک مانور ترامپی بود، پاسخ خود را در ۲ سپتامبر منتشر کرد . به طور خلاصه، این سفارت مخالفت خود را اعلام می‌کند. با وجود اینکه این سفارت نماینده دولتی است که مرتباً رسانه‌هایی را که چیزهایی را که دوست ندارد، تهدید می‌کند ، دغدغه‌های اصلی آن بر آزادی بیان متمرکز است.

در پاسخ ایالات متحده آمریکا آمده است: «نگرانی‌ها شامل موارد زیر است: ۱) چگونه دولت بریتانیا، یا مجریِ دارای اختیار از سوی دولت بریتانیا، تعیین می‌کند که کدام رسانه‌ها واجد شرایط «قابل اعتماد» هستند؛ و ۲) هرگونه الزام ناشی از آن مبنی بر اینکه پلتفرم‌ها سیستم‌های الگوریتمی خود را تغییر دهند تا آن رسانه‌های تعیین‌شده برجسته‌تر شوند.»

همچنین اعتراضاتی در مورد اعمال چنین اقداماتی بر آمریکایی‌ها به صورت فراسرزمینی مطرح شد – موضوعی که بر تمام تلاش‌ها برای سانسور اینترنت تأثیر می‌گذارد. علاوه بر مسئله سانسور، نگرانی‌هایی نیز در مورد خسارات اقتصادی وارده به آنها از طریق چنین محدودیت‌هایی وجود دارد. این پاسخ با مجموعه‌ای از سوالات خاص خود به پایان رسید، از جمله اینکه آیا دولت بریتانیا قصد دارد به اعتراضات فوق‌الذکر در مورد یوتیوب رسیدگی کند یا خیر.

به نظر می‌رسد ماهیت ذاتاً جهانی اینترنت تنها چیزی است که مانع از کنترل کامل تمامیت‌خواهانه بر آن می‌شود، چیزی که ظاهراً دولت بریتانیا آرزوی آن را دارد. احتمالاً دولت خود را مجبور خواهد دید که به نگرانی‌های ایالات متحده آمریکا رسیدگی کند، حتی اگر فقط برای جلوگیری از اقدام متقابل قابل پیش‌بینی آن. امیدواریم که این پاسخ علنی شود و همه ما بتوانیم ببینیم که از چه معیارهایی برای تعریف اصطلاحات بیان شده مانند «پرورش»، «سالم»، «قابل اعتماد»، «آسان» و «حمایت» استفاده خواهد شد.